1000r. – Kataklizm zwany także Dniem Sądu bądź Sądnym Dniem, a wśród poszczególnych nacji przybierający wielorakie inne nazewnictwo.

1000 – 1001r. – Nieznany mężczyzna ryje na kamiennych tablicach w ruinach biblioteki klasztoru na Monte Cassino święte słowa Kodexu, by potem w tajemniczych okolicznościach spłonąć. Jego ofiara staje się początkiem Ardeizmu, a on sam pośmiertnie nazwany Szafarzem Proroctwa.

1000 – 1010r. – Dziesięciolecie zwane ślepym. Przerażone narody podnoszą się z gruzów kataklizmu. Pierwszy tytuł Diuka otrzymuje Connel Mac Dougan; na frankijskim tronie zasiada Wolfgang I; Jarogniew pieczę nad słowiańską społecznością sprawuje, zaś Jarl Jorunn Gustavsson okrzyknięty zostaje Wybawicielem swego ludu.

1009r. – Ukończenie budowy Skiveborga, uwieńczone zawieszeniem na Jarlowej siedzibie Smoczego Łba łodzi, na której Jarl Jorunn Gustavsson, zwany Wybawicielem, dopłynął do brzegów nowego lądu.

1015r.– Karawana kupców frankijskich natrafia na zgliszcza klasztoru na Monte Cassino. Odnajdują kamienne tablice i spopielony szkielet ludzki. Pod wpływem wyrytych słów i ‘objawionej mocy’ trzech z pięciu kupców porzuca doczesny żywot, decydując się na drogę pierwszych krzewicieli ardeizmu - zwanych później Mędrcami Płomienia. Zabierają ze sobą święte relikwie: rylec i spopielone prochy Szafarza Proroctwa oraz zwój z przepisaną zawartością kamiennych tablic.

1015r. – Pierwszy kontakt z Maurami, który doprowadza do śmierci drugiego z niewierzących kupców. Pierwszy ginie zmiażdżony pod gruzami ścian biblioteki klasztoru.

1015/1016r. - Ukończenie rozbudowy Dunbarrow do formy obecnie znanej.

1015 – 1023 r. - Trzej Mędrcy Płomienia rozpoczynają wędrówkę po nieznanych im ziemiach w celu głoszenia Praw Kodexu. Nieznani z imion, wyruszają w trzy strony świata:
- niosąc święty rylec na zachód w kierunku Skiveborga,
- niosąc szkatułę z prochami Szafarza Proroctwa daleko na północ ku Zielonej Wyspie,
- niosąc zwój z przepisaną zawartością kamiennych tablic na wschód w stronę Jastrzębca.

1017r. – Niosący zwój dociera na teren, powstającego miasta Słowian. Uznany za szarlatana zostaje więziony przez kolejne cztery lata.

1018r. – Ukończenie zabudowy słowiańskiego grodu; oficjalne nadanie nazwy Jastrzębca oraz godności miasta- grodu.

1018r. – Niosący święty rylec trafia na normańskie ziemie. Na skutek ran odniesionych w wyniku tortur, umiera. Relikwia pozostaje w rękach Normanów.

1019r. – Brytyjscy rybacy odnajdują na brzegu wyspy martwe ciało mężczyzny kurczowo tulące w ramionach drewnianą, pustą szkatułę.

1020r. – Ukończenie zabudowy frankijskiego miasta; oficjalne nadanie nazwy Ritterburga oraz godności miasta.

1021r. – Niosący zwój zostaje uznany za niegroźnego i uwolniony. Odzyskuje nic nie znaczący dla społeczności słowiańskiej zwój i wyrusza przed siebie w kierunku Ritterburga.

1023r. – Niosący zwój dociera na ziemie frankijskie, gdzie pozyskuje liczne grono słuchaczy, spośród których kilkoro zostaje jego uczniami. Pod koniec roku Frankowie oficjalnie przyjmują ardeizm oraz ustanawiają pierwszego Szafarza – Innocentego I.

1023r. – I Synod ze względu na nacyjność uczestniczących w nim przedstawicieli władzy świeckiej, jak i duchowej zwany frankijskim.

1024r. - Bulla Szafarza Innocentego I uznaje magów winnymi kataklizmu z roku tysięcznego, winnymi zagłady starego świata, winnymi śmierci niezliczonej rzeszy ludzkich istnień oraz winnymi przywołania demonicznych mocy i istot, których ludzkie oko nigdy wcześniej nie uświadczyło. Bulla ta uznaje także Ardeizm za jedyną, prawdziwą i słuszną wiarę, w jedności której przetrwanie w życiu doczesnym leży, zatem i ochrona przed kolejnym kataklizmem.

1025r. – Śmierć ostatniego Mędrca Płomienia. Złożenie ciała w katedrze Ducha Przodków w Ritterburgu. Zwój z przepisaną treścią kamiennych tablic klasztoru na Monte Cassino przechowywany jest odtąd w tejże katedrze w bogato zdobionej szkatule, ulokowanej u stóp ołtarza.

1030r. – Pierwsza naukowa ekspedycja z Ritterburga wyrusza na ziemie mauretańskie.

1054 – Śmierć Innocentego I i tajne obrady soboru, obierające nowego Szafarza. Zostaje nim Tarkwiniusz I, który całe swe życie poświęca budowie siły zdolnej przeciwstawić się heretykom. Wykucie symbolicznych kluczy "poznania dobra i zła", które odtąd znajdowały się w posiadaniu kolejnych Szafarzy.

1065r. - Synod tarkwiński II nazywa Maurów demonami w ludzkich ciałach, które wyplute zostały przez otchłań z woli i z działań magów w Dniu Sądu. Tym samym każdy Maur uznany zostaje za wroga jedynej i prawdziwej wiary, którą jest Ardeizm a od roku powołania Nowego Cesarstwa Rzymskiego – 1120 - za wroga cesarstwa i idei jedności.
Synod z roku 1065 uznaje także Dzikich - pogańskie ludy koczownicze, nie należące do Cesarstwa – za nieświadome i żyjące w bolesnej niewiedzy oraz głodzie wiary, uważając za konieczne nawracanie ich i przyłączanie do Nowego Cesarstwa Rzymskiego.
Finalnie synod ten uznaje Poczwary za istoty plugawe, pozbawione człowieczeństwa i skalane magią, tym samym wprowadzając prawo zabijania każdego przedstawiciela Poczwar, także na terenach lasów cesarskich, bez konieczności posiadania odpowiednich zezwoleń.

1074r. – Normańska bitwa z Maurami, z powodu szalejącej wówczas burzy nazwana Piaskową. Śmierć ówczesnego Jarla - Gorma w wyniku ran odniesionych podczas starcia i przejęcie władzy przez Ragnara Thorenssena.

1099r. – Szafarz Tarkwiniusz I powołuje do istnienia Zakon Templariuszy, poczym trawiony durem brzusznym umiera w rok później. Pierwszym Wielkim Mistrzem Zakonu Templariuszy zostaje Adalbert Le Croix zwany pośmiertnie Świątobliwym.

1100r. – Obrady soboru powołujące III Szafarza Kodexu – Jana I.

1117r. – Słynna masakra heretyckiego zgromadzenia Eklezjastów dokonana przez Zakon Flamistów.

1118r. – Synod III brytyjski, podczas którego Brytowie oficjalnie popierają i dołączają do idei jednoczenia pod sztandarem jednej wiary.

1119r.– Budowa portu frankijsko - słowiańskiego.

1120r.– Powstanie Nowego Cesarstwa Rzymskiego ze stolicą obraną na wyspie i nazwaną Nowym Rzymem. Pierwszym cesarzem zostaje Ludwig Habsburg.

1120r. - Edan Loren, wybrany na kodyfikatora prawa publicznego Nowego Cesarstwa Rzymskiego przedstawia traktat na temat przestrzegania i egzekwowania prawa, dokonując jego wcześniejszej unifikacji.

1121r. – Szafarz Jan I zostaje odnaleziony martwy w swym łożu. Za swe zasługi uznany zostaje drugim Szafarzem Proroctwa, tym bardziej że jego panowanie przypadało w stulecie zrodzenia się ardeizmu.

1121r. – Zgromadzenie soboru wybiera IV Szafarza Kodexu Kleofasa I, którego prawdziwe miano – Tristan MacDougan - znane jest po raz pierwszy w historii urzędu.

1122r. – Kleofas I zapada na nieznaną wcześniej chorobę i umiera w ogromnych męczarniach. Podczas zaledwie roku piastowania urzędu Szafarza przyczynia się do unifikacji społeczności Brytów i Franków.

1122r. – Zgromadzenie soboru obiera na urząd Szafarza Alberta Rzymskiego, który nadaje sobie przydomek Kleofasa II i jako pierwszy godność swą piastuje w nowo wybudowanej stolicy Cesarstwa.

1123r. – Bulla szafarska Kleofasa II, uznająca Zakon Flamistów oficjalnym zgromadzeniem.

1125r. - Damis Loren, brat Edana wysyła na dwór Cesarza swój pierwszy traktat modyfikujący dotychczasowe prawa.

1133r. – Zabójstwo Inkwizytora Konrada Marburskiego („szerzył śmierć i ogień"), którego w tym samym roku uznano pierwszym męczennikiem Ardeizmu i pochowano w kryptach katedry pod wezwaniem Płomiennego Ankha w Nowym Rzymie.

1134r. – Wyniesienie na ołtarze założyciela Zakonu Flamistów - Augusta Guttermana, złożenie jego prochów w katedrze pod wezwaniem Płomiennego Ankha w stolicy.

1134r. - W roku kanonizacji założyciela Flamistów Szafarz Kodexu Kleofas II wydaje również bullę, którą ustanowiony zostaje stały trybunał inkwizycyjny, obsadzający zakonników w roli sędziów. Flamiści zyskują odtąd dodatkowe miano: „braci karzących".

1134r. - Na mocy bulli ówczesnego Szafarza Kodexu, Kleofasa II nowelizacja prawa autorstwa Damisa Lorena zostaje wprowadzona w życie.

1139r. – Flamista Robert de Sidomme pali 20 mieszkańców osady Montwimer, by później spalić całą wieś. Umiera Ludwig Habsburg a jego następcą zostaje zaledwie dwunastoletni syn Cesarza - Fryderyk.

1140r. – Na słowiańskiej ziemi powstaje zalążek późniejszego Zakonu Dobrytów, którego członkowie początkowo zwani byli Dobrymi Braćmi.

1147r. – Powstanie Portu Zachodniego na brytyjskich ziemiach.

1149r. – Bitwa zwana "Małą Krucjatą". Armia frankijska pragnąca siłą narzucić Jastrzębcowi Ardeizm, zostaje pokonana przez siły słowiańskie. W tym samym roku podpisany zostaje traktat pokojowy zwany Jastrzębskim Pokojem, na mocy którego obie nacje zobowiązują się do zaniechania wystąpień zbrojnych.

1149r. – Za wstawiennictwem Racimira Toleckiego Szafarz Kleofas II w swej trzeciej bulli oficjalnie przyłącza Zakon Dobrytów na łono kościoła ardeizmu.

1150r. – Słowianie przyłączają się do Cesarstwa, wzmacniając jego coraz potężniejsze struktury.

1150r. – Po śmierci Kleofasa II Racimir Tolecki za swe zasługi zostaje wywyższony do godności Szafarza., przyjmując miano Anastazego I.

1151r. - Wydany zostaje akt dwuletni, na mocy którego każda nacja świeżo przyjęta w szeregi Nowego Cesarstwa Rzymskiego przez okres dwóch lat posiada złagodzony system przestrzegania prawa i karania niektórych pomniejszych wykroczeń.

1152r. – Samosąd tłumu dokonany na Inkwizytorze Dunbarrow- Piotrze Aragończyku („ratował dusze uśmiercając ciała"). W dziesięć miesięcy później kanonizowany zostaje jako Piotr Męczennik, a jego prochy złożone w katedrze pod wezwaniem Płomiennego Ankha w stolicy.

1152r.– Zgromadzenie soboru za nowego Szafarza uznaje Theobalda Monyleuxa, zwanego Juliuszem I.

1152 – 1161r. - Wielki Mistrz Templariuszy Edgar z Woodborrow zleca budowę sieci komandorii łączących poszczególne miasta i osady.

1160r. – Bitwa pod Brenną - najkrwawsza i największa dotychczas bitwa z Maurami pod dowództwem Wielkiego Mistrza Templariuszy Edgara z Woodborrow.

1164r. - Szafarz Juliusz I nadaje Zakonowi Dobrytów nowe ziemie, oddalone od macierzystej siedziby w Opactwie Niwioły i przeznacza sporą sumę złota na budowę klasztoru mniszek Dobrytek.

1167r. - Flota normańska zajmuje wybrzeże na wschód od Jastrzębca, przepuszczając atak na Opactwo Dobrytów w Niwiołach, grabiąc je i plądrując.

1169r. - Spisanie nowej reguły Zakonu Dobrytów. Postać Rocha Pustelnika uznana zostaje za świętobliwą i obrana za patrona zakonu. Kamień, który stał się przyczyną śmierci świętobliwego Rocha zostaje uroczyście złożony w kaplicy zakonu.

1170r. – Wielki Mistrz Templariuszy Bernard de Montforta inicjuje pierwsze po kataklizmie usługi bankowe.

1178r. - Zachęcona dekadami świetności, Rada Elektorów ponownie obiera za cesarza synowca cesarskiego - Albrechta I.

1179r. – Dobryta Jan Kopełko zostaje uznany świętobliwym. Jego ciało zostaje przeniesione z podziemi Zakonu Dobrytów do krypt katedry Płomiennego Ankha w stolicy.

1185r. - Zgromadzenie soboru tytuł VIII Szafarza Kodexu nadaje Ottaviano Crivelli’emu, który przyjmuje imię Ottona I i funkcję swą sprawuje po dziś dzień.

1189r. - Angus Mac Dougan zostaje VI z kolei Diukiem.

1190r. – Bitwa kurhanowa z Maurami, podczas której ginie ówczesny Jarl Skard Veskarson.
W tym samym roku tytuł Jarla przejmuje Jorunn Svensson, sprawując swój urząd aktualnie.

1190r. – Giovanni Orsini zostaje mianowany przeorem Zakonu Flamistów i Generalnym Inkwizytorem.

1193r. – Normanowie jako ostatni przyłączają się do Cesarstwa. Święty rylec, do tej pory będący w ich posiadaniu, zostaje uroczyście wmurowany w środek stołu ofiarnego w katedrze pod wezwaniem Płomiennego Ankha w Nowym Rzymie.

1197r. – Mieszko II Jawor zwany Długonogim otrzymuje tytuł słowiańskiego Kniazia.
W tym samym roku Gotard de Bussey wybrany zostaje na Wielkiego Mistrza Templariuszy.

1199r. - Wielebny Ojciec Mikołaj zostaje przeorem w opactwie w Niwiołach

1209r. – Nowym Cesarzem, sprawującym władzę po dziś dzień zostaje Albrecht II Habsburg.

1213r. - Hermenegilda von Meissner Habsburg jako pierwsza kobieta w historii zasiada na frankijskim tronie.

1221r. - Początek rozgrywki.

Autor: kaedlin