Łuczarstwo pozwala na wyrabianie broni strzeleckiej.

Narzędzia i surowce

Podstawowym materiałem, z którego tworzy się bronie dystansowe jest drewno. Dlatego przed przystąpieniem do pracy, łuczarz musi zaopatrzyć się w drewniane bale u drwala.

Potrzebny jest jeszcze, naturalnie, odpowiedni zestaw narzędzi. Podstawowymi narzędziami łuczarskimi są: sztylet bądź nóż wysokiej twardości, służący do strugania drewna, szpulki włókien lnu z których wykonuje się cięciwy oraz zestaw narzędzi łuczarskich do tworzenia amunicji. Poza narzędziami, łuczarz potrzebuje jeszcze butelek oleju lnianego do oliwienia łuków. Przy bardziej skomplikowanych konstrukcjach, niezbędne będą jeszcze inne przedmioty, takie jak poroża czy klej zwierzęcy, oraz młotek kowalski i kowadło przy mocowaniu blaszanych elementów.

Struganie z bali

Podstawowe elementy broni, to jest ramiona łuków oraz kolby kusz, wykonuje się z odpowiedniej ilości bali drewna, odpowiedniego typu. By rozpocząć tworzenie tych elementów, należy użyć sztyletu trzymanego w ręce i wskazać leżące przed postacią bale.

Jeśli ilość, bądź typ drewna będzie nieodpowiedni, bale zmarnują się. Łuczarz musi otrzymać nauki, bądź dojść metodą prób i błędów do tego, w jakich ilościach, określone typy drewna pozwalają na wykonanie użytecznego półproduktu.

Prosty łuk - cięciwa i oliwienie

Gdy wystrugaliśmy z bali ramię łuku, pozostało przyprawić do niego cięciwę. By to zrobić, potrzebne są szpulki włókien lnu. Należy użyć szpulek w odpowiedniej ilości dla danego typu ramienia łuku i wskazać je (przy użyciu nieprawidłowej ilości szpulek, ramię łuku bądź szpulki ulegną zniszczeniu). Po chwili pracy łuczarz otrzyma gotowy łuk, nie nadający się jednak jeszcze do użycia.

Łuk nienaoliwiony rozpadłby się przy pierwszym mocnym naciągnięciu cięciwy. Dlatego należy go naoliwić specjalnym olejem. Przychodzą tu z pomocą rolnicy, wytwarzający olej z lnu. Po zaopatrzeniu się w butelkę takiego, należy jej użyć i wskazać na nienaoliwioną broń. Po chwili smarowania, łuk jest w pełni gotowy do użycia.

Złożone konstrukcje

Poza łukami, prostymi, bądź większymi, mistrzowie łuczarskich cechów opanowali także produkcję dużo bardziej skomplikowanych broni.

Przyglądając się im, można dojść do wniosku, że przy ich produkcji używane są mechanizmy wykonywane przez innych rzemieślników, rzemienie, kleje i blaszane elementy. Dokładne opisy konstrukcji są jednak bacznie strzeżone przez mistrzów cechów.

Produkcja amunicji

Do każdego typu broni dystansowej, jak wiadomo, potrzebna jest amunicja. Jej produkcją dla wszystkich odmian łuków i kusz zajmują się również łuczarze.

Do jej produkcji potrzebny jest zestaw narzędzi łuczarskich. Po ich użyciu, wyświetli się znany z innych umiejętności gump. Operując przyciskami, ustawiamy w nim przepis, po czym nakazujemy postaci pracować. Metodą prób i błędów, bądź szukając wiedzy u nauczycieli, należy odkryć przepisy na tworzenie różnorakich typów amunicji. Różnią się one głównie typami grotów, które są skuteczne bardziej lub mniej, przeciwko określonym typom pancerzy. Groty wykonuje oczywiście kowal.

Screen gumpa służącego do obsługi narzędzi łuczarskich:

Opracowanie: Falchetti
Skrypt: Naglfar
Artykuł: Naglfar